Posted by: nikoskon | February 27, 2008

PlayPumps, φοβερή ιδέα παροχής νερού!

Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν λύση σε ζωτικά προβλήματα με απλό αλλά ευφυέστατο τρόπο. Δείτε τα PlayPumps. Τα παιδιά παίζοντας παρέχουν νερό στο χωριό τους. Τα κορίτσια ωφελούνται διπλά γιατί αυτά κουβαλούσαν το νερό πριν τις αντλίες.

 

 

Advertisements
Posted by: nikoskon | February 27, 2008

Μαθητικός διαγωνισμός για τα blogs

Καλή η πρωτοβουλία του Υπουργείου Οικονομίας και της Ψηφιακής Ελλάδας σχετικά με το  μαθητικό διαγωνισμό “ξεblogαρε”.  Είναι πραγματικά μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να ενεργοποιηθούν δημιουργικά οι μαθητές στο διαδίκτυο. Όπως αναφέρεται και στο επίσημο site http://www.kseblogare.gr, σκοπός είναι να εμπνευστούν οι μαθητές από όλη την Ελλάδα να σκεφθούν, να φανταστούν, να περιγράψουν, να μοιραστούν ιδέες και να παρουσιάσουν το δικό τους «κόσμο», μέσα από το internet.

Ο καθένας μόνος ή ομαδικά θα προσπαθήσει να χτίσει ένα  ιστολόγιο (blog) που θα περιέχει υποχρεωτικά τις ενότητες  “Το σχολείο σου,  η πόλη σου/το χωριό σου, πολιτισμός και ψηφιακή Ελλάδα” . Αν δεν υπάρχουν οι συγκεκριμένες θεματικές ενότητες το blog  δεν θα διαγωνίζεται. Καταλαβαίνω ότι η συγκεκριμένη τακτική θα βοηθήσει στην αντικειμενική αξιολόγηση, ωστόσο δεν παύει να είναι περιοριστική. Κινδυνεύουμε ίσως  να μπερδέψουμε τους μαθητές για το πολύ σημαντικό ρόλο που μπορεί να αποκτήσουν τα blogs ως μέσο πολιτικής συμμετοχής.

Πολλά blogs μέσα από μια δυναμική εξέλιξη έχουν μετατραπεί από «απλοί χώροι» ανεξάρτητης ενημέρωσης, σε χώρους πολιτικής συμμετοχής. Μικρός ο αριθμός των συμμετοχών, είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει μια κινητικότητα.

Θα μου άρεσε πολύ η ιδέα στα blogs των μαθητών να αναπτύσσεται γόνιμος πολιτικός διάλογος με αντιπαραθέσεις,  διεκδικήσεις, καταγγελίες. Θα βοηθούσε να κάναμε μια καλή αυτοκριτική. Δεν αποκλείεται βέβαια, ο διαγωνισμός αυτός να αποτελέσει το έναυσμα για τέτοιες δράσεις.

Posted by: penny12 | February 8, 2008

Oh Captain! My captain!

Νομίζω ότι όλοι θυμόμαστε μια ταινία, σταθμό, που γυρίστηκε το 1989, τα μηνύματα της οποίας είναι ακόμα επίκαιρα.
Το όνομά της : “Dead Poets Society”
και σε ελεύθερη μετάφραση : ” Ο κύκλος των χαμένων ποιητών”
Ποιος δεν την θυμάται ; Ποιος δε θυμάται τον εκπληκτικό Robin Williams να προσπαθεί να ξυπνήσει από το λήθαργο μια πλειάδα ανήσυχων εφήβων, πλουσιόπαιδων, σε ένα αυταρχικό σχολείο κατάλοιπο της πάλαι ποτέ κραταιάς Βρετανικής Αυτοκρατορίας;
Ταινία με αρκετά μηνύματα που αγγίζουν ευαίσθητες ψυχές. Ο τοίχος μεταξύ καθηγητή και μαθητή γκρεμίζεται πολύ εύκολα όταν υπάρχει η θέληση, καθώς ο ρόλος των δασκάλων – καθηγητών δεν είναι μονοδιάσταστος, δηλαδή μόνο η μετάδοση γνώσεων και εκμάθηση δεξιοτήτων, αλλά αντανακλά βαθύτερα στην ψυχή των νέων. Ο δάσκαλος – καθηγητής δεν πρέπει να είναι πίσω από έναν τοίχο, αλλά σα σωστός παιδαγωγός οφείλει να παρέχει παιδεία στους μαθητές.
Παιδεία ; Τι είναι η παιδεία αναρωτιόνται οι παλαιότεροι ; Μήπως είναι το “Μάθε παιδί μου γράμματα” (που παρεμπιπτόντως είναι ίσως στην κορυφαία πεντάδα ελληνικών ταινιών με τον ΜΕΓΑΛΟ Βασίλη Διαμαντόπουλο) ; Όχι πια. Σήμερα παιδεία, πέρα από γνώσεις και δεξιότητες, είναι η όλη διαδικασία που θέτει βάσεις στους νέους να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της εποχής.
Απαιτούνται λοιπόν τοίχοι στην εκπαίδευση των μαθητών ή/και φοιτητών ; Όχι βέβαια. Η εποχή μας δε θέλει ανθρώπους εντός γυαλόψαρας. Είναι πολύ εύκολο οικογένεια και σχολείο να υψώσει τοίχους απομόνωσης, τουβλάκι – τουβλάκι, προκειμένου να προστατεύσει τα παιδιά από “κακές παρέες, ναρκωτικά, σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες” κλπ, αλλά μήπως όλο αυτό το σκηνικό είναι μία πολύ καλή δικαιολογία απέναντι στην ανικανότητα της σημερινής κοινωνίας – οικογένειας – σχολείου – πολιτείας να διαπαιδαγωγήσει σωστούς ανθρώπους που θα βλέπουν πέρα από τοίχους και όχι μέσα από την κλειδαρότρυπα τον υπόλοιπο κόσμο ;

Για τους νοσταλγούς της ταινίας παραθέτουμε και ένα μικρό απόσπασμα:


Posted by: nikoskon | December 10, 2007

we need education

Όταν οι Pink Floyd έγραφαν: “We dont need no education” , προφανώς δεν εννοούσαν ότι δεν χρειαζόμαστε την παιδεία και τη μόρφωση αλλά την «παρα-μόρφωση». Έτσι συνεχίζουν, «δε χρειαζόμαστε έλεγχο στη σκέψη», «όχι μαύρο σαρκασμό στην τάξη». Το σχολείο όταν λειτουργεί μ΄ αυτόν τον τρόπο, είναι ένα ακόμα τουβλάκι στον «τοίχο της παρα-μόρφωσης».

Πάνω από όλα το σχολείο πρέπει να είναι χώρος χαράς και δημιουργίας για μαθητές και δασκάλους. Αν αυτό δε συμβαίνει, κάτι δεν πάει καλά. Θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τον προβληματισμό αυτό και να κινητοποιηθούμε. Βέβαια, είναι λογικό να μην αισθανόμαστε πάντα όμορφα και δημιουργικά. Επιπλέον η μάθηση εμπεριέχει μόχθο και κούραση, όμως η τελική, συνολική αίσθηση πρέπει να είναι θετική για όλους. Το οφείλουμε στην παιδεία μας. Ο καθένας μας ας δώσει όσο περισσότερο μπορεί, και θα μπορεί περισσότερο αν ιεραρχήσει και τοποθετήσει το ζήτημα αυτό μεταξύ των πιο κρίσιμων και σημαντικών.

 

Posted by: nikoskon | December 10, 2007

…another break (no brick) in the wall!

Τι είναι ο «τοίχος»

Για τον Roger Waters ο τοίχος συμβολίζει αυτό που κάνει και στην πραγματικότητα, χωρίζει και απομονώνει δυο περιοχές.

Επειδή η ζωή είναι τόσο επώδυνη καμιά φορά, θέλω να απομονωθώ και να ξεφύγω από την σκληρή πραγματικότητα. Η τηλεόραση με ταξιδεύει μακριά της , το αλκοόλ την κάνει να ξεθωριάζει και τα ναρκωτικά αμβλύνουν τη σκληράδα. Όλα αυτά (και άλλα πολλά) είναι τα τουβλάκια που μουδιάζουν το μυαλό και την καρδιά, τα χρησιμοποιώ για να σπάσω τη σύνδεση με τα συναίσθηματά μου. Για να μη ζήσω την ολοκληρωτική εμπειρία της ζωής, το έντονο καλό ή το έντονο κακό. Έχω συνθηκολογήσει απέναντι στον πόνο, ακόμα κι αν αυτός ο πόνος με προφυλάσσει ή μου δίνει κίνητρα. Παίρνω στα χέρια μου τα τουβλάκια και υψώνω τον τοίχο που σε κάθε περίπτωση θα με προστατέψει για να μη πονέσω ξανά. Θα κλειστώ μέσα, ασφαλής και ήσυχος, κρύος και απαθής. Κάθε τουβλάκι είναι μια άμυνα και όλα μαζί θα φτιάξουν τον κόσμο της μοναξιάς.

Ο τοίχος θα με προστατέψει από τον ήλιο, όμως δε θα νιώσω ποτέ το ζεστό άγγιγμα των αχτίδων του, θα με προστατέψει από τη βροχή, όμως δε θα νιώσω ποτέ τη δροσιά μιας σταγόνας, δε θα ζήσω…

« Newer Posts

Categories